گرمایش جهانی موسیقی برای کوارتت زهی

در سال 2013 ، یک دانشجوی موسیقی و یک استاد جغرافیا در دانشگاه مینه سوتا 133 سال اندازه گیری درجه حرارت جهانی را به ملودی برای ویولن سل تبدیل کرد. آهنگ سازی ، "ترانه ای از جهان در حال گرم شدن ما" توسط هافینگتون پست ، نیویورک تایمز ، کانال هواشناسی و رادیو عمومی ملی ارائه شد. در سال 2015 ، سازندگان مشترک Dan Crawford و Scott St. George یک ترکیب جدید با عنوان "گروه های سیاره ای ، جهان گرم" دارند.

صدای تغییرات اقلیمی از آمازون تا قطب شمال از Ensia در Vimeo.

بازنشر شده از مقاله فرهنگ باز ، ۹ مه ۲۰۱۵، نوشته دن کولمن

در سال ۲۰۱۳، ما دنیل کرافورد ، دانشجوی کارشناسی دانشگاه مینه‌سوتا ، را در حال نواختن آهنگ «آهنگی از سیاره در حال گرم شدن ما» با ویولنسل خود معرفی کردیم. این آهنگ که با همکاری اسکات سنت جورج ، استاد جغرافیا ، تهیه شده بود، با استفاده از روشی به نام «سونیفیکیشن داده‌ها» ساخته شد که سوابق دمای جهانی را به مجموعه‌ای از نت‌های موسیقی تبدیل می‌کند. ( برای اطلاعات بیشتر اینجا را ببینید .)

حالا، دو سال بعد، یک ویدیوی کاملاً جدید از کرافورد و سنت جورج داریم. این ویدیو، قطعه‌ای برای یک کوارتت زهی به نام «گروه‌های سیاره‌ای، جهان در حال گرم شدن» است و بر اساس داده‌های دمایی جمع‌آوری‌شده در طول زمان توسط موسسه مطالعات فضایی گودارد ناسا ساخته شده است. همانطور که کرافورد در این ویدیو توضیح می‌دهد، «هر ساز نمایانگر بخش خاصی از نیمکره شمالی است. ویولنسل با دمای منطقه استوایی مطابقت دارد. ویولا عرض‌های جغرافیایی میانی را دنبال می‌کند. دو ویولن به‌طور جداگانه دما را در عرض‌های جغرافیایی بالا و قطب شمال دنبال می‌کنند.» صدای هر نت «با میانگین دمای سالانه در هر منطقه تنظیم شده است، بنابراین نت‌های پایین نشان‌دهنده سال‌های سرد و نت‌های بالا نشان‌دهنده سال‌های گرم هستند.» هنگام گوش دادن، یکی از مشاهدات پروفسور سنت جورج را به خاطر داشته باشید. «گوش دادن به ویولن که تقریباً در تمام محدوده صوتی ساز بالا می‌رود، در نشان دادن بزرگی تغییر فوق‌العاده مؤثر است - به‌ویژه در قطب شمال که بیش از هر بخش دیگری از سیاره گرم شده است.» دوره زمانی مورد بحث در اینجا از سال ۱۸۸۰ تا به امروز است.

ترانه ای از گرمایش سیاره ما (2013)